Adaptacja dziecka w grupie przedszkolnej - rady dla rodziców
1. Adaptacja dziecka do przedszkola może być dla niego trudnym doświadczeniem. Dotychczas przebywało pod opieką rodziców, teraz znalazło się wśród obcych osób, w dużej grupie rówieśników. Obawa przed rozłąką
i nieznanym mogą spowodować pojawienie się u niego różnych uczuć: lęku, zagubienia, strachu, złości, smutku. Trzeba pamiętać, że takie odczucia są
u dziecka jak najbardziej naturalne i należy dać maluchowi czas na przystosowanie się do nowej sytuacji.
2. Ważne jest nastawienie rodziców do pójścia dziecka do przedszkola, ich stosunek do samej placówki i wychowawców. Jeśli będzie on pozytywny, wówczas dziecko poczuje się bezpieczniej, będzie wiedziało, że rodzice akceptują przedszkole
i jemu też wyda się ono miejscem bardziej przyjaznym niż w przypadku, gdy rodzice okazują negatywne odczucia wobec placówki i kadry nauczycielskiej.
3. Przygotowując dziecko do pójścia do przedszkola, rodzice powinni starać się wcześniej zmniejszyć zależność emocjonalną między sobą a malucha, np. częściej i na dłużej zostawiać pociechę pod opieką innych osób (babci, dziadka, wujka czy cioci).
4. Należy szanować uczucia dziecka. Maluch może mieć trudności z zaakceptowaniem tej zmiany, trzeba dać mu czas na oswojenie się
z nową sytuacją, wspierać go.
5. Ważnym zadaniem rodziców jest nauczenie pociechy jak największej samodzielności, m.in. w załatwianiu potrzeb fizjologicznych, spożywaniu posiłków, rozbieraniu się i ubieraniu. Dziecko nie jest wtedy skazane na ciągłe proszenie o pomoc nauczyciela, czuje, że samo dużo potrafi, co wzmacnia jego poczucie sprawstwa i bezpieczeństwa. Warto okazywać radość z każdego przejawu samodzielności u malucha i chwalić go za to.
6. Dobrze jest wcześniej przyzwyczajać pociechę do kontaktów z innymi dziećmi np. odwiedzać place zabaw. Dziecko ma wówczas okazję pobyć
w większej grupie rówieśniczej, uczyć się współdziałania, doświadczyć wspólnych zabaw, czekania na swoją kolej itp.
7. Pomocne okażą się książeczki dla dzieci o tematyce związanej z pójściem do przedszkola. Rodzice mogą też opowiadać, jak to było, gdy sami uczęszczali do przedszkola i zachęcać malucha do zadawania pytań, wyrażania swoich uczuć czy wątpliwości związanych z nową sytuacją.
8. Nie wolno wychodzić z przedszkola bez pożegnania. Dziecko musi widzieć, ze rodzic wychodzi i wiedzieć, o której po nie wróci.
9. Należy żegnać się z dzieckiem krótko, bez przeciągania, gdyż maluchowi wtedy trudniej się rozstać.
10. Jeśli jedno z rodziców bardziej przeżywa rozstanie, wówczas na początku do przedszkola może je odprowadzać drugi z opiekunów.
11. Nie należy ulegać dziecku, gdy płacze lub krzykiem chce wymusić na nas powrót do domu. Jeśli rodzic raz ustąpi, maluch będzie próbował ponownie wykorzystać sprawdzone metody.
12. Nie wolno okazywać dziecku swojego zdenerwowania, lęku czy smutku. Trzeba pokazać maluchowi radość z faktu, że idzie do przedszkola, pożegnać go i powitać z uśmiechem.
13. Rodzice powinni zarezerwować więcej czasu na odprowadzenie dziecka do przedszkola, aby nie robić tego w pośpiechu, by maluchowi nie udzieliło się ich zdenerwowanie.
14. Nie należy zmuszać dziecko do opowiadania, jak miną mu dzień
w przedszkolu, zwłaszcza zaraz po wyjściu. Maluch może potrzebować czasu, by samemu zacząć opowiadać o nowym miejscu.
15. Jeśli rodzice zauważą, ze ich dziecko przezywa trudności, jest smutne, powinni porozmawiać z nauczycielem. Wspólnie łatwiej rozwiązać problemy wychowawcze, pomóc maluchowi w kłopotliwych sytuacjach.